Tarih: 30 Ekim 2016 Saat: 19:01

Haritalarda yüzey şekillerini gösterme yöntemleri nelerdir






Haritalarda yüzey şekillerini gösterme yöntemleri
Haritalarda yüzey şekilleri renklendirme, kabartma, tarama, izohips (eş yükselti eğrisi), gölgelendirme şekillerinde gösterilmektedir.
Renklendirme yöntemi:
Fiziki haritalarda yükseltiye göre renklendirilmektedir.
2000 metre ve üzeri koyu kahverngi
1000 ile 2000 metre arası kahverngi
500 ile 1000 metre arası sarı renk
200 ile 500 metre arası açık yeşil
0 ile 200 metreye kadar yeşil renkler ile gösterilmektedir.
Tarama yöntemi:
Az kullanılan bir yöntem olan tarama yönteminde eğimin yapısına göre çizgi kalınlığı belirlenmektedir.Eğimin çok olduğu yerde çizgiler kalın, az olduğu yerlerde ince çizgiler kullanılmaktadır.
Kabartma yöntemi:
Bu yöntem zor olması nedeni ile fazla kullanılmaz.Harita üzerinde küçük bir maket gibi kabartmalar kullanılarak gerçek yeryüzü şekillerinin küçültülerek yapılmasıdır.
Gölgelendirme yöntemi:
Bu yöntemde haritaya 45 derecelik açıda ışık verilir ve ışık alan yerler açık almayanlar ise koyu gösterilir.
İzohips (eş yükselti eğrisi) yöntemi:
Deniz seviyesi baz alınarak aynı yükseltiye sahip yerlerin birleştirilmesi ile elde edilir.
İç içe kapalı eğrilerdir.
Sıfır (0) m izohipsi deniz seviyesinden başlar. Kara ile denizin birleştiği deniz kıyısını düz bir çizgi halinde takip eder. Buna kıyı çizgisi adı verilir.
İzohips eğrileri dağ doruklarında nokta halini alır. Buralar zirve olarak tanımlanır.
İzohipsler yeryüzü şekillerinin kuşbakışı görünümünü belirler.
En geniş izohips halkası en alçak yeri, en dar izohips halkası ise en yüksek yeri gösterir.
İki izohips eğrisi birbirini kesmez.
Birbirini çevrelemeyen komşu iki izohipsin yükseltileri aynıdır.
İzohipslerin sıklaştığı yerler eğimin arttığını, seyrekleştiği yerler ise eğimin azaldığını gösterir.
Çukurluklar, derinlik istikametinde ok işareti konularak gösterilir. (Krater, polye, obruk gibi)
Her izohips eğrisi kendisinden daha yüksek bir izohipsi çevreler. Ancak çukur yerlerde bunun tersi geçerlidir.
İki izohips eğrisi arasındaki yükselti farkına eküidistans (izohips aralığı) denir.
İzohipslerin sık geçtiği deniz kıyılarında kıta sahanlığı (şelfi) dar, seyrek geçtiği kıyılarda kıta sahanlığı geniştir. Başka bir ifade ile, alçak kıyılarda deniz sığ, yüksek kıyılarda deniz derindir.
Deniz seviyesine göre aynı derinlikteki noktaların birleşmesi ile elde edilen çizgilere izobat (eş derinlik) eğrileri denir. Kıyı çizgisi, izohips ile izobat eğrilerinin başlangıç çizgisidir.

Sponsorlu Bağlantılar


Önceki yazımız İklim şartlarının ulaşım üzerindeki etkileri nelerdir konulu makalemizi okudunuız mu?


Henüz yorum yok

Yorum Bölümü

Hatayın Starı